|
|
Related News |
|
•
ဒီမုိကေရစီႏို္င္ငံေတာ္သစ္ႏွင့္ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း
•
ဂ်င္နရယ္လစ္ႏွင့္ စပယ္ရွယ္လစ္ သို႔မဟုတ္
• ေယဘုယ်သမားႏွင့္
အထူးျပဳသမား
•
သတိရွိရွိ အသိရွိရွိ ႀကိဳတင္ကာကြယ္
• ကမၻာ့ ေငြေၾကးအက်ပ္အတည္း ႐ိုက္ခတ္မႈ အႏၱရာယ္
•
သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးစနစ္ ေခတ္မီ သစ္လြင္ဖို႔ လိုၿပီလား
•
ကမၻာတည္သေရြ႕မွာေမ့မရေသာ အာဇာနည္ေန႔ပါ
•
နာဂစ္ကိုအာခံ ဇြဲမာန္မေလွ်ာ့ လယ္ယာ လုပ္ငန္းခြင္ ျပန္ေက်ာ့ၿပီ
•
ဒီမုိကေရစီႏို္င္ငံေတာ္သစ္ႏွင့္ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း |
|
Archive News |
[news/left-menu.htm] |
ေသကံမေရာက္သူေတြ ျပန္လာၾကၿပီ

''ကြၽန္ေတာ္အသက္ရွင္မွန္း မသိေသးဘူး။ ေတြ႕ရင္ အရမ္း၀မ္းသာၾကမွာ။
အရမ္းျပန္ခ်င္ေနလို႔ တစ္ညလံုးလဲ အိပ္လို႔မရဘူး။ လူကရန္ကုန္မွာ စိတ္က
ဖ်ာပံုေရာက္ေနတာၾကာၿပီ''ဟု ဆိုသူက မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ပင္လယ္ျပင္၌
တစ္လၾကာေမ်ာပါကာ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိၿပီး ဇြန္၈ရက္တြင္
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာေသာ ဖ်ာပံုေရလုပ္သား၁၄ဦးထဲမွ
ကိုသန္႔ဇင္ျဖစ္သည္။
သူတို႔တစ္ေတြ မိသားစုႏွင့္ ခြဲခြာေနသည္ မွာ သံုးလနီးပါးရွိၿပီျဖစ္သည္။
သူတို႔ေသသည္ ရွင္ သည္ကိုမသိဘဲ စိတ္ေသာကေရာက္ေနသည့္ မိသားစု
မ်ားရွိရာကို အေျပးျပန္ကာ သူတို႔ အသက္ရွင္ေန သည္ကို အသိေပးလိုလွသည္။
အသက္ေဘးမွ အႀကိမ္ ႀကိမ္လြတ္ေျမာက္ကာ မိသားစုႏွင့္ ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုရ
မည္ျဖစ္၍ စိတ္လႈပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္ကို သူတို႔အား လံုး၏မ်က္ႏွာတြင္
အထင္းသားျမင္ေတြ႕ေနရသည္။
မႀကံဳဖူးတဲ့မုန္တိုင္း
အဆိုပါေရလုပ္သားမ်ားသည္ က်ားေဖာင္ လုပ္ငန္းျဖင့္
အသက္ေမြးေသာဖ်ာပံုခ႐ိုင္မွ ေရလုပ္ သားမ်ားျဖစ္သည္။
က်ားေဖာင္လုပ္ငန္းကို ဖ်ာပံုၿမိဳ႕ ႏွင့္ထိစပ္ေနေသာ
မုတၲမပင္လယ္ေကြ႕ႏွင့္ ကပၸလီ ပင္လယ္ျပင္ဆက္စပ္ရာ ပင္လယ္ျပင္တြင္ အထိုင္
ခ်လုပ္ကိုင္ၾကၿပီး က်ားေဖာင္စီးေရ ၅၀၀၀ခန္႔ရွိ ေၾကာင္း
ဖ်ာပံုခ႐ိုင္ငါးလုပ္ငန္းအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ သိရသည္။
''အရမ္းေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ေရလုပ္သားဘ၀နဲ႔ ၁၉ႏွစ္ရွိၿပီ။
ဒီလိုသံုးရက္ေလာက္ မနားဘဲ မုန္တိုင္းႀကီးက်တာ တစ္ခါမွမႀကံဳဖူးဘူး။
ေလပူေတြ တအားတိုက္တာ။ လိႈင္းလံုးႀကီးေတြက အႀကီးႀကီးေတြ။
မုန္တိုင္းက်က်ခ်င္း ေဖာင္ပ်က္သြား လို႔ ၀ါးပိုး၀ါးေလးငါးလံုးကို
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဖက္ထား ရတာ။ ေရထဲမွာ ၁၁နာရီေလာက္ၾကာတယ္။ ကယ္မယ့္
သူမရွိဘဲ မုန္တိုင္းထဲေမ်ာေနတာ။ ဘုရားပဲ တို႔ကိုကယ္ ႏိုင္ေတာ့မယ္လို႔
စိတ္ထဲထင္မိတယ္။ ေသမယ္လို႔ပဲ ေတြးထားတာ''ဟု ခါးျပတ္ရြာမွ
ကြၽမ္းက်င္ေရလုပ္ သားေဖာင္ဦးစီး အသက္(၄၅)ႏွစ္အရြယ္ ဦးေဇာ္ဦးက
မုန္တိုင္းအေတြ႕အႀကံဳကို ျပန္လည္ေျပာျပသည္။
ယင္းမုန္တိုင္းသည္ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ မတ္ ၁၄ ရက္ညတြင္ မုန္တိုင္းစတင္ခဲ့ၿပီး
၁၅၊ ၁၆ရက္အထိ သံုးရက္တိုင္ မုန္တိုင္းက်ေရာက္ခဲ့သည္။ မိုးေလ၀သ
ခန္႔မွန္းခ်က္အရ တစ္နာရီ၃၅မိုင္ႏႈန္းျဖင့္ အေရွ႕ ေလ တိုက္ခတ္မည္ဟု
သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ္လည္း တကယ္တမ္းတြင္မူ အေရွ႕ေျမာက္အရပ္မွ မိုင္ ၁၂၀
ႏႈန္းျဖင့္တိုက္ခတ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ပင္လယ္ျပင္ဘက္သို႔ ေရလုပ္သားမ်ား
ေမ်ာပါခဲ့ရၿပီး ယင္းအခ်ိန္တြင္ ပင္ လယ္ျပင္၌ ေရလုပ္သား၁၆၀၀၀ေက်ာ္
လုပ္ငန္းခြင္၀င္ ေနေၾကာင္း ငါးလုပ္ငန္းအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ သိရသည္။
နာဂစ္မွာမေသ အခုေသရေတာ့မည္
''လိႈင္းလံုးႀကီးေတြမ်ား တိုက္မကျမင့္တာ။လိႈင္းၾကားထဲမွာ ေဖာင္က
လိမ့္ၿပီးေမ်ာေနတာ။ ေမွာက္ မလို ေမွာက္မလိုနဲ႔ လိႈင္းၾကားထဲမွာ ဘာမွ
မျမင္ရဘဲ ျမဳပ္ေနတာ။ ေၾကာက္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီတစ္ခါေတာ့တို႔ ေသၿပီ
ေမာင္ႀကီးျမင့္ေရလို႔ ဦးစီးကိုေတာင္ ေျပာမိ တယ္''ဟု ဆိုသူက
နာဂစ္မုန္တိုင္းတြင္ မိခင္၊ ဇနီး၊ သမီးႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာ၆၂ဦး
ေသဆံုးၿပီး မအူပင္ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္း၌ ေနထိုင္ခဲ့ရသူ ကိုသန္႔စင္ျဖစ္ သည္။
ကိုကံေကာင္း သို႔မဟုတ္ ကိုသက္ျပင္းဟုဆိုရ မည့္ ကိုသန္႔စင္သည္ ယခုအခါ
ေနာက္ အိမ္ေထာင္ ျဖင့္ သားတစ္ေယာက္ထြန္းကားၿပီး ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္သို႔
ေရာက္ေနၿပီဟု သိရသည္။
ေသသူေသ၊ ေပ်ာက္သူေပ်ာက္
သိန္း ၆၅၀၀၀လဲ ဆံုး႐ံႈး
အဆိုပါမုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေရလုပ္သားမ်ား မွာ ပင္လယ္ျပင္၌ေမ်ာပါၿပီး
ဟိုင္းႀကီးကြၽန္း၊ ကိုကိုး ကြၽန္း၊ ေကာ့ေသာင္းစသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ
နယ္နိမိတ္ အတြင္း ေဒသမ်ားအျပင္ အိႏၵိယႏွင့္သီရိလကၤာႏိုင္ငံ မ်ားအထိပါ
ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ အိႏိၵယႏိုင္ငံတြင္ေရာက္ ရွိေနေသာ ေရလုပ္သား၁၃၀ကို
ျပန္လည္ေခၚယူႏိုင္ ရန္ကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္းသိရၿပီး ေရလုပ္ သား ၂၀
ေသဆံုးၿပီး ၄၈၀ ေပ်ာက္ဆံုးေနဆဲျဖစ္ၿပီး လုပ္ငန္းဆံုး႐ံႈးမႈ တန္ဖိုး
က်ပ္သိန္း ၆၅၀၀၀ရွိသည္ဟု သိရသည္။
ေဖာင္မပ်က္လို႔ အသက္ရွင္ၾကရ
''ကြၽန္ေတာ္တို႔ေဖာင္တစ္စင္းပဲ မပ်က္ဘဲ က်န္ခဲ့တာ။ ၀ါးပိုး၀ါးဖက္ၿပီး
ေမ်ာေနတ့ဲသူေတြကို ဆယ္တင္ရင္း ၁၄ေယာက္ျဖစ္သြားတာ။ ပိုင္ရွင္သာ ကြဲတာ
အားလံုးက သိၿပီးသား။ ဗုဒၶဘာသာပဲ ကိုယ့္ရွိ တာ
မွ်စားမယ္ဆိုၿပီးကယ္ခဲ့တာ။ ဆန္က တစ္တင္း ေလ်ာ့ေလ်ာ့ေလာက္က်န္တာ။
ဆန္ထုပ္ကို ႀကိဳးနဲ႔ ေသခ်ာခ်ည္ထားတယ္။ မီးမေသေအာင္ ေဖာင္ပ်က္ ဆယ္ၿပီး
ေတာက္ေလွ်ာက္ေမႊးထားရတယ္။ေဖာင္ မွာပါတဲ့ သံေခ်ာင္းနဲ႔မိွန္းလုပ္ၿပီး
ငါးရွာစားရတယ္''ဟု မပ်က္ဘဲက်န္ခဲ့သည့္ ေဖာင္ဦးစီးဦးႀကီးျမင့္က ေျပာ
သည္။
ရိကၡာကုန္ၿပီး အာဟာရလဲျပတ္
မုန္တိုင္းက်စဥ္ကပင္ ေဖာင္ေပၚရွိတဲအိမ္ ၿပိဳသြားသည့္အတြက္
ေနပူပူမိုးရြာရြာ ဒီအတိုင္းသာ ေနခဲ့ၾကရသည္။ မိုးရြာလွ်င္ မိုးေရကို
တာလပတ္စျဖင့္ ခံကာ မိုးေရေသာက္ၾကေသာ္လည္း မိုးေရကုန္ေသာ အခါ
ေပါင္းခံေရကို အာဆြတ္႐ံုေသာက္ၾကရၿပီး ဆန္ လဲကုန္သြားၿပီျဖစ္ရာ
အာဟာရျပတ္ၿပီး အသက္ႀကီး သူမ်ား လဲကုန္ၾကသည္။
''ရက္က ၾကာလာေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်လာ တယ္။ ဆန္ကလဲကုန္ၿပီ ေသရေတာ့မယ္လို႔
ထင္ထား တာ။ တစ္ေယာက္ေသတာနဲ႔ စိတ္ဓာတ္က်ၿပီး အကုန္ ေသမွာ ဘုရားသာ
ကယ္ႏိုင္မွာဆိုၿပီး တတ္သေလာက္ အားလံုး ဘုရားမျပတ္ရွိခိုးျဖစ္တယ္''ဟု
ကိုသန႔္ဇင္က သူတို႔ဒုကၡေရာက္ခဲ့ပံုကို ျပန္လည္ေျပာျပသည္။
ရိကၡာရွာရင္း လူကြဲ
စားစရာဆန္မရွိေတာ့သည့္အတြက္ ေဘး မွ ေမ်ာလာေသာေဖာင္ပ်က္တြင္
ရိကၡာသြားရွာရင္း ေဖာင္ေပၚသို႔ ျပန္လည္တက္၍မရဘဲ လူစုကြဲခဲ့ရသူ
ဦးေဇာ္ဦး''ရိကၡာရွိမလားလို႔ သြားရွာတာ။ ရိကၡာမရွိတဲ့ အျပင္
ဒီဘက္ေဖာင္ကို ျပန္တက္လို႔မရေတာ့ဘူး။အဖြဲ႕လိုက္ဆိုေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္။
အားငယ္ၿပီး စိတ္ဓာတ္က်သြားတာ။ ကံေကာင္းလို႔သာ ေဖာင္ပ်က္ မွာ
မီးျခစ္နဲ႔မိွန္းရွိလို႔ အသက္ဆက္ႏိုင္ခဲ့တာ။ သီရိ လကၤာကို
ဟိုအဖြဲ႕ေရာက္ၿပီး ၁၀ရက္ၾကာမွေရာက္ တယ္''ဟု သူႀကံဳခဲ့ရသည္ကို ေျပာသည္။
ေရလဲနက္ ငါးမန္းကေပါ
ပင္လယ္ျပင္၌ တစ္လခန္႔ၾကာေသာအခါ ေရအနက္ေပ ၁၄၀၀ေက်ာ္သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီး
အသား စားငါးမန္းမ်ားကိုပါ ေတြ႕လာရသည္ဟု သိရသည္။
''ေျမႀကီးကို ႀကိဳးနဲ႔စမ္းတာ လက္လွန္ ၃၀၀ ေတာင္ေျမမထိဘူး။ ေပ ၁၄၀၀
ေလာက္ရွိမယ္။ ဟိုင္း လို႔ေခၚတဲ့ အသားစားငါးမန္းေတြေတာင္ ေတြ႕လာရ တယ္။
အားလံုးကို ေဖာင္ေဘးမသြားဖို႔ မွာထားရ တယ္။ အစာငတ္လို႔ပဲ ေသမလား၊
တစ္နည္းနည္းနဲ႔ ေတာ့ တို႔ေတြေသရေတာ့မယ္လို႔ ေတြးထားတာ၊ ကံ
ေကာင္းလြန္းလို႔သာ ေဘးမႀကံဳခဲ့ရတာ''ဟု ကိုသန္႔ဇင္ က ျပန္လည္ေျပာျပသည္။
ရွိႀကီးခိုးပါရဲ႕ ကယ္ၾကပါဗ်ာ
ပင္လယ္ျပင္၌ ျဖတ္သန္းသြားေသာ သေဘၤာ ႀကီးမ်ားကို အလံျဖဴျပကာ
အကူအညီေတာင္းေသာ္ လည္း ကယ္သူမရွိဘဲျဖစ္ခဲ့ရ၍ ယခုသူတို႔အား ကယ္
ဆယ္ခဲ့ေသာ သီရိလကၤာသေဘၤာထံ အကူအညီေတာင္းခံ ခဲ့ပံုကို ျပန္လည္ေျပာျပရာ
''အက်ႌအျဖဴကို ၀ါးလံုးမွာ ပတ္ၿပီး အလံေထာင္ျပတာ။ ဘာေၾကာင့္ မကူညီတာ
လဲေတာ့ မသိဘူး။ အခုကယ္တဲ့သေဘၤာကိုေတြ႕ေတာ့ အလြတ္ေပးလို႔မရဘူး။
ဒီအတိုင္းဆို တို႔ေတြေသေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး ႏွစ္ေယာက္စာ
ေဖာင္အေသးေလးလုပ္ၿပီး အဖြဲ႕ထဲက ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္က သေဘၤာေရွ႕ကို
ပတ္သြားၿပီး ငါတို႔ကိုကယ္ပါဆိုၿပီး လက္အုပ္ခ်ီရွိခိုးၿပီး
ကယ္ခိုင္းတာ''ဟု ကိုသန္႔ဇင္က ျပန္လည္ေျပာျပသည္။
သီရိလကၤာမွာ ၅၁ရက္ၾကာ
သီရိလကၤာငါးဖမ္းစက္ေလွ၏ အကူအညီ ျဖင့္
၁၁ေယာက္အဖြဲ႕မွာသီရိလကၤာေရတပ္စခန္းတြင္ ႀကိဳတင္ေရာက္ရွိေနၿပီး
၁၀ရက္ခန္႔အၾကာတြင္ လူစုကြဲ သြားေသာ သံုးဦးကိုလည္း ထပ္မံကယ္တင္ေပးခဲ့ရာ
ထိုႏိုင္ငံ၌ ၅၁ရက္ၾကာ ေနထိုင္ ခဲ့ၾကသည္။
''ဘာသာစကားမတူေတာ့ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ပဲေျပာရတယ္။ ျမန္မာဆိုတာ သိေအာင္
လက္အုပ္ခ်ီျပေတာ့ သူတို႔သိတယ္။ အသက္ရွင္ရေပမယ့္ အရမ္းအားငယ္မိ တယ္။
သံ႐ံုးက ဦးသန္းလြင္ ျမန္မာလို စကားလာေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ
အရမ္း၀မ္းသာသြား တယ္။ ငါကိုယ့္ႏိုင္ငံျပန္ရမယ္။ မိသားစုနဲ႔
ျပန္ေတြ႕ရမယ္။ အခ်ိန္သာ ၾကာခ်င္ၾကာမယ္။ ျပန္ရမယ္ဆိုတဲ့အသိေၾကာင့္
၀မ္းသာတာေျပာလို႔ ေတာင္မတတ္ဘူး'' ဟု ဦးေဇာ္ဦးက သူခံစားခဲ့ရသည္ကို
ျပန္လည္ေျပာျပၿပီး ထိုႏိုင္ငံ၌ ေနထိုင္စားေသာက္ရပံု အခုလို ေျပာျပသည္။
''ေနရတာကေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပါပဲ။ ထမင္းကို ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္နဲ႔
ေကြၽးတယ္။ အသား၊ ငါးက တစ္ပတ္တစ္ခါ ငါးရက္တစ္ခါေလာက္ ေကြၽးတယ္''ဟု
ဆိုသည္။
ျပည္ေတာ္ျပန္ခရီး
အဆိုပါေရလုပ္သားမ်ားသည္ ႏွစ္ႏိုင္ငံသံ႐ံုး၏စီစဥ္မႈျဖင့္ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ဇြန္
၈ရက္တြင္ မေလးရွားေလေၾကာင္းျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔
ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာသည္။ သူတို႔၏ ေနရပ္ဖ်ာပံုသို႔ျပန္လည္မပို႔ေဆာင္မီ
ျပည္တြင္းမီဒီယာမ်ားႏွင့္ ဇြန္ ၉ရက္တြင္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၿပီး ေန႔လည္ပိုင္း၌
ဖ်ာပုံေဒသအာဏာပိုင္ႏွင့္ ဖ်ာပံုခ႐ိုင္ငါးလုပ္ငန္းအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ တို႔မွ
မိသားစုမ်ားထံ ျပန္လည္ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
ေအးျမျမထြန္း ေရးသားသည္။
|
|