|
ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးႏွင့္ပတ္သက္၍သုေတသနမွဴးဦးကိုကို၏
အသံလႊင့္ေဟာေျပာခ်က္(၄)
၁၉၈၅ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၇ရက္ စေနေန႔ ညေန ၅နာရီ ၄၅ မိနစ္က ျမန္မာ့အသံ
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ အႏုပညာက႑ အစီအစဥ္မွ ေရွးေဟာင္းသုေတသနဦးစီးဌာန
သုေတသနမွဴး ဦးကိုကိုက ဓမၼေစတီမင္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး အေၾကာင္းကို
အသံလႊင့္ေဟာေျပာခဲ့ရာ ေဟာေျပာခ်က္သည္ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။
ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား-
ဒီကေန႔ ယဥ္ေက်းမႈအႏုပညာက႑မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္း မွတ္တမ္းမ်ားအရ
ကမၻာေပၚမွာ အႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ ဓမၼေစတီမင္း ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးအေၾကာင္း
တင္ျပလိုပါတယ္။ ဓမၼေစတီမင္း ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးဆိုတာက ခရစ္ႏွစ္
၁၄၇၂ခုႏွစ္မွာ ဘုရင္မႀကီး ရွင္ေစာပုရဲ႕ ဟံသာ၀တီထီးနန္းအ႐ိုက္အရာကို
ဆက္ခံတဲ့ သမက္ေတာ္ ဓမၼေစတီမင္းႀကီးဟာ ေရႊတိဂံုေစတီရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ
သြန္းလုပ္ လွဴဒါန္းခဲ့ရာ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးႏွစ္လံုးအနက္
ေခါင္းေလာင္း ႏႈတ္ခမ္းအ၀ ရွစ္ေတာင္၊ ေစာက္ ၁၂ေတာင္ႏွင့္ အေလးခ်ိန္ ေၾကး
ပိႆာ ၁၈၀၀၀၀ရွိတဲ့ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာ့ပန္းဆယ္မ်ဳိး
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာရပ္မ်ားမွာ အက်ဥ္းအားျဖင့္
ပန္းပဲ၊ ပန္းထိမ္၊ ပန္းပု၊ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းယြန္း၊ ပန္းေတာ့၊ ပန္းတေမာ့၊
ပန္းရန္၊ ပန္းတဥ္း စသည္ျဖင့္ လုပ္ငန္း ၁၀မ်ဳိးရွိေၾကာင္း
ေလ့လာသိရွိရပါတယ္။ ဒီအႏုပညာပန္း ၁၀မ်ဳိးမွာပါတဲ့ ပန္းတဥ္း ပညာရပ္မွာ
ေၾကးသြန္းလုပ္ငန္းနဲ႔ ေၾကးခတ္လုပ္ငန္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္။
ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီး
ျမန္မာ့ပန္းတဥ္းပညာရပ္က ေပၚလြင္လာတဲ့ ဓမၼေစတီမင္း
ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးဟာ ေရႊတိဂံုရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ သြန္းလုပ္
လွဴဒါန္းခဲ့ၾကတဲ့ ေခါင္းေလာင္းႀကီးမ်ားထဲမွာ ဒုတိယအေစာဆံုးျဖစ္ၿပီး
အႀကီးဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ဓမၼေစတီမင္းႀကီးဟာ ဒီမွ်အေလးခ်ိန္မ်ားျပားတဲ့ ေၾကးေခါင္း
ေလာင္းႀကီးအျပင္ အေလးခ်ိန္ ပိႆာ ၅၀၀ရွိတဲ့ အျခားေခါင္းေလာင္း
ငယ္တစ္လံုးကိုလည္း သြန္းလုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ဓမၼေစတီမင္းႀကီးရဲ႕ေခါင္းေလာင္းအလွဴမွာ ဒဂံုၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားက
ေငြပိႆာ ၅၀နဲ႔ ေၾကးခ်ိန္ပိႆာ ၅၀၀၀ အလွဴပါ၀င္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။
ဓမၼေစတီမင္းႀကီးဟာ ေခါင္းေလာင္းလွဴတဲ့အျပင္ မိမိႏွင့္
ရွင္ေစာပုဘုရင္မႀကီးတို႔ရဲ႕ ကိုယ္အေလးခ်ိန္နဲ႔ညီမွ်တဲ့ေရႊကို
ေရႊပုစြန္ခြက္ခတ္ၿပီး ထီးေတာ္က ဖိနပ္ေတာ္တိုင္ေအာင္ ေရႊသကၤန္း
ကပ္ခဲ့ေၾကာင္းပါ မွတ္သားရပါတယ္။
ဓမၼေစတီမင္းႀကီးဟာ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးမွာ ဒီလိုအလွဴ
အတန္းႀကီးျပဳလုပ္တဲ့အေၾကာင္းရင္းႀကီးကလဲ ရွိေနပါတယ္။ မြန္
ဘုရင္မႀကီးရွင္ေစာပုဟာ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးကို ၾကည္ညိဳလြန္းတဲ့ အတြက္
ေစတီေတာ္ႀကီးရဲ႕ ၀တၱကေျမနယ္နိမိတ္ကို အလြန္ပင္ က်ယ္ေအာင္ လွဴခဲ့ပါတယ္။
ဓမၼေစတီမင္းႀကီးနန္းဆက္ခံတဲ့အခါမွာ ၀တၱကေျမနယ္နိမိတ္ဟာ
က်ယ္လြန္းလွတယ္လို႔ယူဆၿပီး ျပန္ခ်ဳံ႕ခဲ့ပါ တယ္။
ဒီလို၀တၱကေျမနယ္နိမိတ္ကို ျပန္ခ်ဳံ႕ခဲ့တဲ့အတြက္ ကာမိေအာင္
ဒီမွ်ရက္ရက္ေရာေရာလွဴဒါန္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဓမၼေစတီ
မင္းႀကီးဟာ ပိဋကတ္က်မ္းဂန္တတ္ ပိဋကဓရဘြဲ႕ခံ ရဟန္းေတာ္
လူထြက္မင္းတစ္ပါးျဖစ္လို႔ ၀ိနည္းဓမၼသတ္မ်ားနဲ႔ ညီၫြတ္ေအာင္
စီစဥ္လွဴဒါန္းခဲ့ဟန္တူေၾကာင္း ယူဆရပါတယ္။
ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား-
ပ်ဴေခါင္းေလာင္း
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သေရေခတၱရာ၊ ပ်ဴေခတ္ကပင္ ဘုရားပုထုိး မ်ားမွာ
ေခါင္းေလာင္းမ်ားလွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ဓေလ့ကို အထင္အရွားသိႏိုင္ ပါတယ္။
ေရွးေဟာင္းသုေတသနဌာနက ၁၉၆၆-၆၇ ခုႏွစ္မ်ားက ျပည္၊ ေမွာ္ဇာ၊
ဘုရားမာအနီးကုန္းေျမမွာ ၁၂လက္မအျမင့္ရွိၿပီး ေၾကးနဲ႔ျပဳလုပ္ထားတဲ့
ပ်ဴေခါင္းေလာင္းတစ္လံုးကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီေခါင္းေလာင္းအတြင္းမွာ
ေၾကးနဲ႔ အႏုပညာလက္ရာေျမာက္ျမားစြာ သြန္းလုပ္ထားတဲ့
ပ်ဴေခတ္သဘင္ပညာသည္ငါးဦး အ႐ုပ္ငယ္မ်ားကို ပါ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။
ဒီလိုေတြ႕ခဲ့တဲ့ ေခါင္းေလာင္းနဲ႔ေၾကးအ႐ုပ္ငယ္ မ်ားက ပ်ဴေခတ္ရဲ႕
ပန္းတဥ္းပညာျမင့္မားမႈကို သက္ေသျပေနၾကပါ တယ္။
ပုဂံေခါင္းေလာင္း
ပ်ဴေခတ္ကပ်က္သုဥ္းသြားၿပီးေနာက္ ပုဂံေခတ္မွေခါင္းေလာင္း
အလွဴမွတ္တမ္းတခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ထီးလိႈင္ရွင္ က်န္စစ္သား
မင္းႀကီးရဲ႕ ေခါင္းေလာင္းအလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မွန္နန္းရာဇာ၀င္ေတာ္
ႀကီးနဲ႔ ဦးကုလားမဟာရာဇ၀င္ႀကီးတို႔မွာ ေၾကးစင္တစ္ေထာင္သြန္း ေသာ
ေခါင္းေလာင္းႀကီးငါးလံုးတို႔ကိုလဲ ေရႊစည္းခံုဘုရားမွာ သံုးလံုး၊
အာနႏၵာဘုရားမွာ တစ္လံုး၊ မင္းအိုခ်မ္းသာဘုရားမွာ တစ္လံုးလွဴ
ေတာ္မူ၏လို႔ မွတ္တမ္းတင္ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။
အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးရဲ႕ ေခါင္းေလာင္း အလွဴနဲ႔ပတ္သက္လို႔လဲ
သဗၺညဳဘုရားကို တည္ေတာ္ မူ၍ ဘိုးေတာ္ထီးလိႈင္ရွင္မင္းႀကီး လွဴေတာ္မူေသာ
ေခါင္းေလာင္းႀကီး ငါးလံုးထက္ ႀကီးျမတ္လွစြာေသာ
ေၾကးစင္တိုလာတစ္ေသာင္းကို သြန္းေသာ ေခါင္း ေလာင္းႀကီး ႏွစ္လံုးတို႔ကို
သဗၺညဳဘုရားမွာ တစ္လံုး၊ ေရႊဂူဘုရားမွာ တစ္လံုး လွဴေတာ္မူ၏လုိ႔ မွတ္တမ္း
တင္ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ သမုိင္းမွတ္တမ္းမွာ ပါတဲ့ တိုလာတစ္ေသာင္းကို
ေခတ္သံုးပိႆာနဲ႔ တြက္ ၾကည့္ရင္ ငါးက်ပ္မွာ တစ္ပိုလ္ရွိၿပီး
ပိုလ္တစ္ရာမွာ တစ္တိုလာနဲ႔ညီမွ်တယ္လို႔ သိရလို႔ တိုလာတစ္ေသာင္း ဆိုရင္
ပိႆာခ်ိန္ ငါးေသာင္းနဲ႔ ညီမွ်ေၾကာင္း သိရပါ တယ္။
ဒီေခါင္းေလာင္းႀကီးေတြကို မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ကာလမွာ မေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ေပမယ့္
သဗၺညဳဘုရားအနီး မွာ ႀကီးမားၿပီး ေက်ာက္နဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ေခါင္း
ေလာင္းထမ္း ေက်ာက္အုတ္တိုင္ျမင့္ႀကီး ႏွစ္တိုင္ကို ေတာ့
သမိုင္းသက္ေသအျဖစ္နဲ႔ ယေန႔တိုင္ အထင္ အရွားေတြ႕ႏိုင္ပါေသးတယ္။
ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား-
ပုဂံေခတ္မွာ အဲဒီလိုႀကီးမားတဲ့ ေၾကးေခါင္း ေလာင္းႀကီးမ်ားကို
ေတြ႕ရွိခဲ့ရသလို ဟံသာ၀တီသမုိင္း စဥ္မွာလည္း မြန္ဘုရင္မ်ားဟာ
ေၾကးေခါင္းေလာင္း ႀကီးမ်ား သြန္းလုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရပါတယ္။
မြန္ေခါင္းေလာင္းႀကီးမ်ား
ခရစ္ႏွစ္ ၁၃၆၉ခုႏွစ္မွာ နန္းတက္တဲ့ ဗညား ဦးဟာ ေရႊေမာ္ေဓာေစတီကို
ျပဳျပင္မြမ္းမံၿပီး ရင္ျပင္ ေတာ္ေပၚမွာ ေၾကးပိႆာခ်ိန္ ၃၁၀ရွိတဲ့
ေခါင္းေလာင္း ကို သြန္းလုပ္တင္လွဴခဲ့ေၾကာင္း၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၄၄၉ခုႏွစ္ မွာ
နန္းတက္တဲ့ ဗညားက်န္းဟာလဲ ေရႊေမာ္ေဓာ ေစတီေတာ္ကို မြမ္းမံၿပီး ေၾကးပိႆာ
၇၅၀ရွိ ေခါင္း ေလာင္းကို သြန္းလုပ္လွဴခဲ့ေၾကာင္း၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၄၅၂
ခုႏွစ္မွာ နန္းတက္တဲ့ ဘုရင္မႀကီး ရွင္ေစာပုဟာလဲ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္မွာ
ေၾကးအခ်ိန္ပိႆာ ၁၇၀၀ရွိ ေခါင္းေလာင္းကို သြန္းလုပ္လွဴခဲ့ေၾကာင္း၊
ခရစ္ႏွစ္ ၁၄၇၂ ခုႏွစ္မွာနန္းတက္တဲ့ ဓမၼေစတီမင္းဟာလဲ ေၾကးပိႆာ ခ်ိန္
၁၈၀၀၀၀ရွိတဲ့ ေခါင္းေလာင္းႀကီးတစ္လံုးနဲ႔ ေၾကး ပိႆာခ်ိန္ ၅၀၀ရွိ
ေခါင္းေလာင္းတစ္လံုးတို႔ကို သြန္း လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ေၾကာင္းတို႔ကို
သိရပါတယ္။
ေခါင္းေလာင္းႀကီးကို ေရႊတိဂံုေစတီရင္ျပင္ ေပၚမွာ ခရစ္ႏွစ္
၁၄၇၆ခုႏွစ္မွာ သြန္းလုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ တယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ဒီေခါင္းေလာင္းႀကီးဟာ ႏွစ္ ေပါင္း ၂၀၀နီးပါးမွ် တင့္တယ္စြာ
တည္ရွိခဲ့ၿပီး ခရစ္ႏွစ္ ၁၆၁၂ခုႏွစ္ေရာက္တဲ့အခါ
သန္လ်င္စားေပၚတူဂီလူမ်ဳိး ငဇင္ကာဟာ အေျမာက္သြန္းလုပ္ဖုိ႔
ဒီေခါင္းေလာင္း ႀကီးကို ဒဂံုကေန သန္လ်င္ကို ေလွနဲ႔သယ္ယူရာမွာ
ေလွကြဲၿပီး ေဒါပံုျမစ္တြင္းက်ကာ နစ္ျမဳပ္သြားေၾကာင္း မွတ္တမ္းမ်ားအရ
သိရပါတယ္။ ဒီလို ေရထဲ နစ္ျမဳပ္ သြားတဲ့ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကို
ျမစ္ေရက်တဲ့အခ်ိန္မွာ ေပါင္းကိုင္းပုစြန္တုပ္ေကြးႀကီးေပၚေနေသးတာ ေတြ႕ရ
တယ္လို႔ ေရွးလူႀကီးမ်ားက ေျပာစမွတ္ျပဳၾကေၾကာင္း လဲ
သမိုင္းမွတ္တမ္းအခ်ဳိ႕မွာ ေလ့လာမိပါတယ္။
စဥ့္ကူးမင္းေခါင္းေလာင္း
စဥ့္ကူးမင္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကို ျမစ္ အတြင္းမွ ကုန္းေပၚသို႔
ေအာင္ျမင္စြာ ဆြဲတင္ၾကစဥ္က လဲ ဓမၼေစတီမင္း ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကိုပါ
ဆက္ လက္ရွာေဖြဆယ္ယူခ်င္ေနသူမ်ား ပါ၀င္ေၾကာင္း သမိုင္း
မွတ္တမ္းအခ်ဳိ႕မွာ ေဖာ္ျပထားတာကို ေလ့လာမိပါတယ္။
ေရႊတိဂံုရင္ျပင္ေပၚမွာရွိတဲ့ စဥ့္ကူးမင္း ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးဟာ
ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၇၈ခုႏွစ္မွာ သြန္း လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး ေၾကးအခ်ိန္ ပိႆာ
၁၅၅၅၅ မွ်ရွိပါတယ္။ ဒီေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကို ပထမ အဂၤ လိပ္
ျမန္မာစစ္ပြဲအတြင္းမွာ နယ္ခ်ဲ႕ေတြဟာ ေစတီရင္ ျပင္ေပၚမွ
ျဖဳတ္ယူခဲ့ၾကၿပီး သေဘၤာေပၚတင္ရာမွာ ရန္ကုန္ျမစ္ထဲက်သြားလို႔ နယ္ခ်ဲ႕ေတြ
ႀကိဳးစားဆယ္ယူ ခဲ့ေပမယ့္ မရခဲ့ပါဘူး။ စစ္ပြဲၿပီးလို႔
စစ္ေျပၿငိမ္းၿပီးတဲ့ အခါမွာ ျမန္မာတို႔က ျပန္လည္ဆယ္ယူရရွိၾကၿပီး
ေရႊတိဂံုေစတီရင္ျပင္ေတာ္မွာ တစ္ေက်ာ့ျပန္ကပ္လွဴ ထားခဲ့ၾကတဲ့
ေခါင္းေလာင္းႀကီးပဲျဖစ္ပါတယ္။ ယခု အခါ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ ရာဟုေထာင့္မွာ
အခ်ိန္ပိ ႆာ ၁၅၅၅၅ ရွိ မဟာဃဏေခါင္းေလာင္းႀကီးနဲ႔ အေလးခ်ိန္ပိႆာ
၂၅၉၄၀နဲ႔ ၄၉က်ပ္ရွိတဲ့ သာယာ ၀တီမင္းလွဴတဲ့
မဟာသဒၵဃဏေခါင္းေလာင္းႀကီးတို႔ ဟာ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ေပၚမွာ
အႀကီးဆံုးေခါင္း ေလာင္းႏွစ္လံုးအျဖစ္ ရွိေနၾကပါတယ္။
ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား-
ဂတ္စ္ပ႐ိုဘယ္လ္ဘီေတြ႕ရွိမွတ္တမ္းတင္
အေလးခ်ိန္ပိႆာ ၁၈၀၀၀၀ရွိတဲ့ ဓမၼ ေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးသာ
ေရႊတိဂံုေစတီရင္ျပင္ေပၚ မွာရွိရင္ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးဟာ အႀကီးဆံုး
ေခါင္းေလာင္းႀကီးအျဖစ္ ခံ့ညားထည္၀ါစြာ ေလ့လာ ၾကည့္ျမင္ႏိုင္ပါမယ္။ ခရစ္
၁၅၈၃ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ အတြင္းက ဒဂံုကို ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ဂတ္စ္ပ႐ိုဘယ္လ္
ဘီရဲ႕မွတ္တမ္းပါအေရးအသားအခ်ဳိ႕မွန္ပါက ဓမၼ ေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးဟာ
စာအေရးမွတ္တမ္း ကမၸည္းပါတဲ့ သမိုင္းအတြက္ အဖုိးထိုက္တန္လွတဲ့
ေခါင္းေလာင္းႀကီးျဖစ္ေနပါမယ္။ စာပါတဲ့ ေခါင္း ေလာင္းႀကီးျဖစ္ေနရင္
ေရႊတိဂံုေစတီမွာရွိတဲ့ ဓမၼေစတီ ေက်ာက္စာတိုင္ သံုးခုပါ
သမိုင္းမွတ္တမ္းေတြရဲ႕ မင္း ကြန္းေခါင္းေလာင္းႀကီးဟာ ကမၻာေပၚမွာ တတိယ
အႀကီးဆံုးေခါင္းေလာင္းႀကီးျဖစ္ေနပါတယ္။ သမုိင္း မွတ္တမ္းမ်ားအရ
အထင္အရွားရွိခဲ့တဲ့ ဓမၼေစတီမင္း ေခါင္းေလာင္းႀကီးသာ ေရေအာက္က
ျပန္လည္ဆယ္ ယူလုိ႔ရလာရင္ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး အေလးခ်ိန္ထက္
သံုးဆေက်ာ္ပိုေလးတဲ့အတြက္ တန္ ခ်ိန္ ၂၇၀ေက်ာ္ အေလးခ်ိန္ရွိၿပီး
ကမၻာေပၚမွာ ပထမ အႀကီးဆံုးေခါင္းေလာင္းႀကီးအျဖစ္ ရပ္တည္ေနပါလိမ့္ မယ္။
ေသာတရွင္မ်ားခင္ဗ်ား-
နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ တင္ျပရရင္ သိပၸံပညာနဲ႔ နည္းစနစ္ေတြ ထြန္းကားတဲ့
မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ လြန္စြာနက္တဲ့ သမုဒၵရာေရေအာက္ၾကမ္းျပင္မွာ နစ္
ျမဳပ္ေနတဲ့ သေဘၤာပ်က္မ်ားနဲ႔ ေရွးေဟာင္းအဖိုးတန္ ရတနာမ်ားကို
ရွာေဖြေတြ႕ရွိတဲ့ သတင္းအေတာ္မ်ား မ်ား ၾကားသိရလို႔
ေဒါပံုျမစ္တြင္းမွာသာ နစ္ျမဳပ္ေနတဲ့
ဓမၼေစတီမင္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးဟာလဲ ျပန္လည္
ေတြ႕ရွိဆယ္ယူရရွိႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေတြးဆရပါတယ္။
စဥ့္ကူးမင္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ အစဥ္အလာ ေကာင္းကို ပမာျပဳၿပီး
တစ္ေန႔ေန႔မွာ ျပန္လည္ဆယ္ ယူႏိုင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း
နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါတယ္။
ေသာတရွင္အေပါင္း ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ထိုအသံလႊင့္ခ်က္ကို ျမန္မာ့အသံမွ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၁၀ရက္ အဂၤါေန႔
နံနက္ ၁၁နာရီ ၄၅မိနစ္မွာ တစ္ႀကိမ္ ထပ္မံအသံလႊင့္ခဲ့သည္။ ထိုအသံ
လႊင့္ခ်က္သည္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ စိတ္အစဥ္တြင္ မီးခဲ ျပာဖံုးျဖစ္ေနေသာ
ဓမၼေစတီမင္းေခါင္းေလာင္းႀကီး ဆယ္ယူေရးကိစၥကို ျပာမ်ား
လြင့္စဥ္သြားေအာင္ မႈတ္ ထုတ္လိုက္သလို ေခါင္းေလာင္းႀကီး
ရွာေဖြေရးႏွင့္ပတ္ သက္ေသာ ဆႏၵမ်ားမွာလည္း ျမန္မာျပည္သူတို႔ရဲ႕ ရင္ထဲ၌
ထေတာက္ခဲ့သည္မွာ အမွန္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ခ်စ္စံ၀င္း
|
Printable
Version |
Mail This |
Add favorite